Book Review: Το δέντρο του Άραϋ - Σιμιτσάκης Μανώλης

Ο Μανώλης Σιμιτσάκης,ως νέο αίμα στη λογοτεχνία,ταράζει τα νερά του φανταστικού μυθιστορήματος με μια οσονούπω τριλογία για ένα ταξίδι ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.

Ο Μανώλης Σιμιτσάκης,ως νέο αίμα στη λογοτεχνία,ταράζει τα νερά του φανταστικού μυθιστορήματος με μια οσονούπω τριλογία για ένα ταξίδι ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.Με μια πλοκή που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχα ξένα μυθιστορήματα,ο συγγραφέας χτίζει κομμάτι κομμάτι την ιστορία του ακροβατώντας μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας αλλά κρατώντας το ενδιαφέρον διάχυτο ως το τέλος.Αν υπάρχουν τέτοια βιβλία στην εγχώρια λογοτεχνία τότε οφείλουμε να είμαστε περήφανοι για τους συγγραφείς μας και να μη τους σνομπάρουμε επιλέγοντας μόνο παραδείγματα από τη παγκόσμια μυθιστοριογραφία.

Τελειώνει άραγε η ζωή με τον ερχομό του θανάτου ή μήπως είναι απλά ένα μεταβατικό στάδιο για μια επόμενη ζωή,για μια νέα αρχή με διαφορετικά ίσως δεδομένα;Η απέραντη ύπαιθρος των ψυχών,το Βίλβετ,είναι εκεί και περιμένει…Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι.

Νομίζω ότι αν υπήρχε ένα ξένο όνομα στο εξώφυλλο δε θα είχα καμιά αμφιβολία ότι ο συγγραφέας είναι όντως από το εξωτερικό καθώς η δομή της ιστορίας αλλά και η εξέλιξη της πλοκής θυμίζουν τόσο έντονα ένα αντίστοιχο ξένο βιβλίο.Ο κύριος Σιμιτσάκης έπλασε με την ιδιαίτερη όπως φάνηκε φαντασία του ένα δικό του ονειρικό κόσμο που,ποιος ξέρει,ίσως και να μην είναι τόσο φανταστικός όσο νομίζουμε και που προσπαθεί να ρίξει λίγο φως παραπάνω σε αυτή την άλλη πλευρά,την απέναντη όχθη,για την οποία πολλοί έχουν μιλήσει,για πολλούς είναι ίσως ιδιαίτερα γοητευτική και μυστηριώδης,ελάχιστοι όμως μπορούν να πουν με βεβαιότητα τι είναι τελικά όλο αυτό κι αν όντως υπάρχει.Σίγουρα βέβαια κανείς δε θα μπορέσει ποτέ να δώσει μια σίγουρη απάντηση για το πώς είναι αυτή η άλλη πλευρά,πάντα όμως είναι πολύ γοητευτικό να ακούμε για πράγματα που δε γνωρίζουμε και που η αναζήτηση τους μας εξάπτει τη φαντασία.

Και στα 2 βιβλία ο συγγραφέας γράφει απλά αλλά με καλή χρήση της γλώσσας και δε προσπαθεί να πουλήσει μια άλλη εικόνα από αυτή που έχει ήδη πλάσει στο μυαλό του.Βαδίζει με σταθερά βήματα στο περιβάλλον που έχει δημιουργήσει και δεν αποκλίνει από τον αρχικό στόχο του,που είναι να δώσει τις απαντήσεις που χρειάζονται για να λυθεί το μυστήριο.Οποιαδήποτε ερωτήματα κι αν δημιουργούνται με το τέλος του πρώτου βιβλίου,το δεύτερο νομίζω ότι τα απαντάει χωρίς να αφήνει κενά,παρόλο που σίγουρα οι εξελίξεις δεν είναι ευνοϊκές για όλους.Οι χαρακτήρες είναι όλοι τους ένας κι ένας,άλλοι λιγότερο συμπαθητικοί κι άλλοι κερδίσουν ήδη πόντους στο βάθρο των προτιμήσεων των λογοτεχνικών ηρώων,ταυτόχρονα όμως όλοι είναι προσηλωμένοι σε ό,τι έχουν να διεκπεραιώσουν.Και η λύση τελικά,δε ξέρω αν είναι λυτρωτική,σίγουρα είναι πολύ πειστικά δοσμένη.

Με λίγα λοιπόν λόγια,σίγουρα εκτιμάμε και σεβόμαστε τη fantasy λογοτεχνία του εξωτερικού που μας έχει δώσει ποικίλα δείγματα εξαιρετικών ιστοριών που θα μας συντροφεύουν για πάντα.Με κάτι τέτοια παραδείγματα όμως σαν ‘’Το δέντρο του Άραϋ’’,ευχαριστούμε που και στην Ελλάδα η φαντασία δεν έχει πεθάνει αλλά εξακολουθεί ακόμη να αναπνέει.Και σίγουρα δεν είναι αυτή η τελευταία της ανάσα.


Καλή ανάγνωση,
Μαρία Ανδρικοπούλου
 

e-max.it: your social media marketing partner
Για την βέλτιστη δυνατή εμπειρία χρήσης, η ιστοσελίδα bookcity.gr χρησιμοποιεί cookies.